Bu çalışmada, Özel İletişim Vergisi Kanunu’nun (ÖTVK) geçici 6’ncı maddesinde değişiklik yapan 29.12.2015 tarih, 2015/8353 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı eki Kararın 6’ncı maddesinin iptali istemiyle açılan davada Danıştay 7. Dairesi tarafından işlemin bir kısmının yürütmesinin durdurulmasına ilişkin verilen 16.06.2016 tarihli karar ve bu kararın akabinde 07.09.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 6745 sayılı “Yatırımların Proje Bazında Desteklenmesi ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” un 53’üncü maddesi ile Özel İletişim Vergisi Kanunu’nun geçici 6’ncı maddesinde yapılan değişiklik incelenmektedir.

4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu’nun geçici 6’ncı maddesi;

“31/12/2023 tarihine kadar, bu Kanuna ekli (IV) sayılı listede yer alan 8517.12.00.00.11 G.T.İ.P. numaralı malların karşısında gösterilen orana göre hesaplanan verginin, bu malların her bir adedi için 40 Türk Lirasından az olması halinde, orana göre hesaplanan vergi yerine her bir adet için 40 Türk Lirası vergi alınır. Bakanlar Kurulu bu tutarı sıfıra kadar indirmeye, üç katına kadar artırmaya yetkilidir.”

hükmünü içermekte olup maddede yazılı tutar, yukarıda yer alan “Bakanlar Kurulu bu tutarı sıfıra kadar indirmeye, üç katına kadar artırmaya yetkilidir.” hükmüne dayanılarak 29580 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 29.12.2015 tarih ve 2015/8353 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı eki Kararın 6’ncı maddesiyle 160 Türk Lirası olarak belirlenmiştir.

Sözü edilen kanun hükmünde Bakanlar Kurulu’na vergi tutarını üç katına kadar arttırma yetkisi verilmiş olmasına rağmen bu vergi tutarını 29.12.2015 tarih, 2015/8353 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı eki Kararın 6’ncı maddesi ile dört kat artırmasına ilişkin düzenleyici işlemin yetki unsuru bakımından sakatlıkla malûl olduğu ve bu açıdan “Vergilerin Yasallığı İlkesi”nin ihlal edildiği; anılan işlemin yasal bir dayanağı bulunmadığından sebep unsuru yönünden de sakatlıkla malûl olduğu ve “Ölçülülük İlkesi” ile bağdaşmadığı gerekçeleriyle söz konusu düzenlemenin yürütmesinin durdurulması ve iptali istemiyle Danıştay 7. Dairesi nezdinde 2016/4466 Esas numarasıyla görülen dava açılmıştır.

Danıştay 7. Dairesi, anılan davaya ilişkin olarak verdiği 16.06.2016 tarihli kararında, “kadar”ifadesinin “dek/değin” anlamı taşıdığını; bu nedenle 40 Türk Lirası’nı “3 katına kadar artırma” yetkisi çerçevesinde anılan meblağın ancak 120 Türk Lirası’na kadar artırılabileceğini belirterek dava konusu işlemin 120 Türk Lirası’nı aşan kısmının yürütmesinin durdurulmasına karar vermiştir.

Danıştay 7. Dairesi’nce verilen bu yürütmeyi durdurma kararının akabinde, 07.09.2016 tarih ve 29824 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 20.08.2016 tarih ve 6745 sayılı “Yatırımların Proje Bazında Desteklenmesi ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun” un 53’üncü maddesi ile “4760 sayılı Kanun’un geçici 6’ncı maddesinde yer alan 40 ibareleri 160 şeklinde değiştirilmiştir.” hükmü getirilmiş; anılan maddenin gerekçesinde “Madde ile Bakanlar Kurulu’nun cep telefonlarındaki asgari maktu özel tüketim vergisi tutarına ilişkin yetki sınırları günün ekonomik koşullarına göre 160 TL esas alınacak şekilde yeniden belirlenmektedir.”ifadelerine yer verilmiştir.

Böylelikle, Özel Tüketim Vergisi Kanunu’nun geçici 6’ncı maddesi,

“31/12/2023 tarihine kadar, bu Kanuna ekli (IV) sayılı listede yer alan 8517.12.00.00.11 G.T.İ.P. numaralı malların karşısında gösterilen orana göre hesaplanan verginin, bu malların her bir adedi için 160 Türk Lirasından az olması halinde, orana göre hesaplanan vergi yerine her bir adet için 160 Türk Lirası vergi alınır. Bakanlar Kurulu bu tutarı sıfıra kadar indirmeye, üç katına kadar artırmaya yetkilidir.”

şeklinde değiştirilmiştir.

Bu çalışmanın temel amacı yukarıda aktarılan süreç çerçevesinde, değiştirilmiş olan Kanun hükmünün farklı dönemler dikkate alınarak ne şekilde uygulanacağı/uygulanması gerektiğini irdelemektir.

Bilindiği üzere, İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun (İYUK)“Kararların Sonuçları” başlıklı 28’inci maddesinin ilk fıkrasında “Danıştay, bölge idare mahkemeleri, idare ve vergi mahkemelerinin esasa ve yürütmenin durdurulmasına ilişkin kararlarının icaplarına göre idare, gecikmeksizin işlem tesis etmeye veya eylemde bulunmaya mecburdur. Bu süre hiçbir şekilde kararın idareye tebliğinden başlayarak otuz günü geçemez.” hükmü yer almaktadır. Bu çerçevede, vergi idaresi Danıştay 7. Dairesi’nin 16.06.2016 tarihli yürütmeyi durdurma kararını kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren gecikmeksizin –her hâlükârda 30 günü geçmeyecek şekilde- uygulamakla yükümlüdür.

Dolayısıyla, vergi idaresince yargı kararının kendisine tebliğinden itibaren –en geç 30 gün içinde– Özel Tüketim Vergisi Kanunu’na ekli (IV) sayılı listede yer alan 8517.12.00.00.11 G.T.İ.P. numaralı malların karşısında gösterilen orana göre hesaplanan verginin 40 Türk Lirasından az olması halinde her bir adet için 160 Türk Lirası değil, 120 Türk Lirası vergi tahsil edilmesi ve Bakanlar Kurulu Kararı eki Karar’ın Resmi Gazete’de yayımlandığı tarih olan 01.01.2016 tarihinden itibaren 160 Türk Lirası olarak tahsil edilen verginin fazla alınan 40 Türk Liralık (160-120) kısmının ödeme yapmış olan mükelleflere iade edilmesi gerekmektedir.

Tutarın 120 TL olarak tahsil edilmesi gereken sürenin başlangıç tarihini bu şekilde saptadıktan sonra, 6745 sayılı Kanun’un 53’üncü maddesinde yer alan “4760 sayılı Kanun’un geçici 6’ncı maddesinde yer alan 40 ibareleri 160 şeklinde değiştirilmiştir.” hükmü nedeniyle 120 TL’lik tutarın ancak söz konusu düzenlemenin yürürlüğe girdiği 07.09.2016 tarihine kadar tahsil edilebileceğini, bir başka ifadeyle vergi idaresinin 07.09.2016 tarihine kadar tutarı 120 TL olarak tahsil etmesi gerektiği ifade edilmelidir.

Buna karşın, Özel İletişim Vergisi Kanunu’nun geçici 6’ncı maddesinde değişiklik öngören hükmün Resmi Gazete’de yayımlandığı 07.09.2016 tarihinden sonra –6745 sayılı yasanın 81’inci maddesinin (c) bendindeki “diğer maddeleri yayımı tarihinde yürürlüğe girer” hükmü dikkate alındığında- Özel Tüketim Vergisi Kanunu’na ekli (IV) sayılı listede yer alan 8517.12.00.00.11 G.T.İ.P. numaralı malların karşısında gösterilen orana göre hesaplanan verginin, bu malların her bir adedi için 160 Türk Lirasından az olması halinde, orana göre hesaplanan vergi yerine her bir adet için 160 Türk Lirası vergi tahsil edileceği açıktır.

Bakanlar Kurulu’nun, 6745 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten sonra 160 TL olarak belirlenen tutarı üç katına kadar artırma yetkisi halihazırda devam etmektedir. Zira, 6745 sayılı Kanun ile, 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu’nun geçici 6’ncı maddesinde bu yönde bir değişiklik yapılmamış, yalnızca öngörülen maktu vergi 160TL olarak belirlenmiştir. 6745 sayılı Kanun ile maktu vergi tutarı olarak belirlenen 160 Türk Lirası Bakanlar Kurulu tarafından üç katı kadar artırabilecek ve bu suretle en fazla 480 Türk Lirası olarak belirlenebilecektir.

Sonuç olarak, yukarıda belirtilen Özel İletişim Vergisi Kanunu hükmündeki maktu vergi tutarının 6745 sayılı kanun ile değişiklik yapılan tarihe -07.09.2016- kadar olan zaman diliminde, Danıştay 7. Dairesince verilmiş olan yürütmenin durdurulmasına dair karar gereğince 120 TL; 07.09.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6745 sayılı Kanun ile Özel Tüketim Vergisi Kanunu’nun geçici 6’ncı maddesinde yapılan değişiklik uyarınca 160 TL olarak uygulanması gerekmektedir. Son olarak, belirtilmesinde fayda vardır ki, Bakanlar Kurulu’nun işbu meblağı 480 Türk Lirası’na kadar artırma yetkisi bulunmaktadır. Buna karşın, bu yetki kullanılarak anılan meblağın 480 TL olarak belirlenmesi halinde ise yapılan bu düzenlemenin “ölçülülük ilkesi” ve “hukuk devleti ilkesi”  ile bağdaşmadığı tartışmasının gündeme gelmesi ihtimal dahilindedir.

Sefa Geçikli-Yudum Özçelik

Büyükesat Mah. Fethiye Sok. No: 14 Çankaya

Ankara-Türkiye

Telefon:+90 (312) 439 3131

Faks:+90 (312) 439 3103

GermanEnglishTurkey